سلامی ساده و صمیمی به تو و خبر خوش آمدنت و به روزی که وعده طلوعش را همه ستاره ها می دانند.

هنوز هم چشمه های همیشه منتظرم در خیابان های سوخته آسمان به دنبال نشانه ای از تو می گردند.

نه پرنده ای آواز می خواند نه صدایی از فرشته ای بگوش می رسد. تنهاترین صدا طنین ضربان قلب من است که با هر ضربه ای که می نوازد عقربه های لعنتی را به جلو می فرستد.

لحظه های بی تو بودن چقدر کند می گذرند!

ای چشمه حیات، به چشمان داغدار  *******‌***  تاج قدم نما و نمی بر دلش گذار

گل کی شکوفه می‎دهد از قلب این شکاف؟ ******* باران ببار بر ترک لحظه‎های تار

صد آسمان ستاره، هزاران هزار ماه  ********  عالم سیاه و تار، چو خورشید در کنار

امروز را ببین که به ظلمت نشسته است‌ **** روز است و بی امان به قلوب سیه دچار

نوری بتاب تا دل شب‎ها شود سفید  ********  یا قلب قیرگون جهد از سینه بی قرار

اشک یتیم، ناله آن همسران عشق  ********  آن قلب چاک چاک مادر در انتظار یار

دست اسیر حلقه به آن میله‎های ظلم  ***********  پای امیدوار به چشمان پایدار

دل‎های خسته، قلب شکسته، هزار درد ******** این سردی خزان طلبد گرمی بهار

یا صاحب الزمان، همه در انتظار و زار  ***********  عالم کویر و تشنه باران بیا ببار

سید جعفر علوی" امید "

دیشب به یاد روى تو خون مىگریستم***از من مپرس بىتو که چون مىگریستم

اى کاش تا که بودى و مىدیدى از غمت***هردم چسان زسوز درون مىگریستم

تا صبح در فراق تو اى یار مهربان***فریادمىکشیدم و خون مىگریستم

هرشب زهجر ماه رخت، ناله سرکنم***سیلاب خون زچشم، روان تاسحر کنم

در جستجوى گوهر وصل تو تابه کى***این دل به موج اشک غمت غوطهور کنم

روى زمین ز سیل سر شکم پر آب شد***خاکى نماند تا که زهجرت به سر کنم

جانم به لب رسید و در این حسرتم هنوز***کاید دمى که سیر به رویت نظر کنم

شرمنده از گناه به راهت نشستهام***کو قدرتى که از سرکویت گذرکنم

گرجان و دل ز آتش هجر تو سوخت، من***حاشا هواى وصل تو از سر بدر کنم

برگرفته از سایت جمکران

جمعه یعنى یک غزل دلواپسى***جمعه یعنى گریه هاى بى کسى جمعه یعنى روح سبز انتظار***جمعه یعنى لحظه هاى بى قرار بى قرار بى قراریهاى آب***جمعه یعنى انتظار آفتاب جمعه یعنى ندبه اى در هجر دوست***جمعه خود ندبه گر دیدار اوست جمعه یعنى لاله ها دلخون شوند***از غم او بیدها مجنون شوند جمعه یعنى یک کویر بى قرار***از عطش سرخ و دلش در انتظار انتظار قطره اى باران عشق***تا فرو شوید غم هجران عشق جمعه یعنى بغض بى رنگ غزل***هق هق بارانى چنگ غزل زخمه اى از جنس غم بر تار دل***تا فرو شوید غم هجران دل جمعه یعنى روح سبز انتظار***جمعه یعنى لحظه هاى بى قرار بى قرار بى قراریهاى آب***جمعه یعنى انتظار آفتاب لحظه لحظه بوى ظهور مى آید***عطر ناب گل حضور مى آید سبز مردى از قبیله عشق***ساده و سبز و صبور مى آید ز. رزازى، دانشجو، سن: 23 سال،  بروجن.

رونوشت از سایت جمکران

کدام گوشه ی دنیا نهفته روی چو ماهت

اله من ز که پرسم نشان یوسف چاهت

چقدر ناز غزل را کشیده ام که سراید

تمام سوز دلم را ز دوردست نگاهت

به کوچه های عبورت چقدر اب بپاشیم

یواشکی من و این چشم های مانده به راهت

گر چه پیمان را شکستم بر سر پیمانه ام

  با همه بد عهدی ام آن عاشق دیوا نه ام

 گر به  ظاهر دورم از در گاه تو ای نازنین

 باز  هم مشتاق  روی دلکش جانا نه ام

  از در  میخانه ات  ای شاهد  خوبان مران

 با همه عصیان همان دردی کش میخانه ام

بارها دیده بودمت

آن چنان که آب را در آب

و آسمان را در آبی

و سبز را در عشق

غبار ، آینه را تهمت بست

و گرنه

زمان ِ ما بی امام نیست.

کجایی که دیدارت محض است

پاهایمان خشک است و دست هایمان بی تکلیف ؟

شیعه یعنى شوق، یعنى انتظار

صاحب آیینه تا صبح بهار

شیعه یعنى صاحب پا در رکاب

تا که خورشید افکند رخ از نقاب

فاش مى‏بینم ملائک صف به صف

این غزل خوانند با تنبور و دف

عشقبازان، شور و حال آمد پدید